padfoots

… ตรู๊ด

 เสียงอิเล็คทรอนิคสดใสกำลังลากออกไป
 กลิ่นน้ำหอมจางๆ ที่ติดอยู่กับหมอนที่เธอกอด 
 กับประกายใสร่าเริงของดวงตากลมโต 
 ก็ค่อยๆ ลอยขึ้นมา ในความคิดสีดำ

  ตรู๊ด …

 โทรศัพท์อีกฝั่งคงกำลังสั่น ที่ไม่ว่าจะเครื่องไหน
 ก็หนักอึ้งไปด้วยที่ห้อย ที่ไม่ต่างกับข้อมือเล็กๆ นั่น
 ที่ไม่เคยจะว่างเว้นไป จากกำไลนับสิบ
 กับเสียงกระทบกันทุกครั้ง ที่ขยับตัวเดิน

  … ตรู๊ด

 หัวโตๆ ที่ใครๆ ก็ชอบเรียกแทนชื่อของเธอ
 กับเส้นผมสีฟางข้าว ที่แม้ว่าจะยาวแต่ก็มัดไว้เสมอ
 และรอยยิ้มที่ทำให้โลกทั้งใบสว่างขึ้น
 ที่ใครๆ ก็คงจะยิ้มตามไป อย่างไม่รู้ตัว

  ตรู๊ด …

 " ค่ะ ฮัลโหลค่ะ "
 และเสียงหวานใส ที่ทำให้ใจที่ล่องไปกลับคืนมา
 ลมหายใจถูกสูดเข้าไป และปล่อยออกไป
 " ฮื่อ เป็นไงบ้าง ! "

… it’s your voice that
 brighten my world …